راه شب

آرزویم رویِ چون ماه تو را بوسیدن است
زیر باران باتو یک‌شب تا سحر رقصیدن است

با نگاهی عاشق و آکنده از باران شوق
ناز چشمت را به زیر چتر مژگان دیدن است

پوچیِ محض‌است هرچیزی بجز تکرار تو
دلخوشی حال تورا از این‌و آن پرسیدن‌است

آرزویم بعد از این شب های لبریز از عذاب...
بذر عشقم را میان سینه‌ات پاشیدن است

مثل حس لمس یک رویای خوب و دیدنی
بی‌صدا در بستر اندیشه‌ ات بالیدن‌ است

مثل آن خورشید زیبایی که در قاب فلق؛
کار چشمانش به دنیا تا ابد تابیدن است...

مهربانی پیشه کردن؛ خصلت آیینه‌ هاست
کار من ؛ گرد از دل آیینه ات روبیدن است

کار من این‌ روزها باریدن و باریدن و...
کار دنیا هم به ریشم تا ابد خندیدن است