راه شب

با تـو ای آرام جـانـم میشود تنهـا شوم
راهـی یک عشق زیبـا و پـُر از رویـا شوم؟

من بگیـرم دستهـایت را بـه دستِ باورم
فارغ از غم های این دنیای پُرسودا شوم

همچو پروانه بچرخم گِرد روی چون گلت
مونست هرلحظه و هر جای این دنیا شوم

باغ چشمانت همیشه پُر بهار و پُر گل است
در میـان بازوانـت ، مست و بی پروا شوم

از کـرانـه تا کـرانـه عشق می ورزم به تـو
گرشوی محبوبِ من شادان ، سوی فردا شوم

با بهـانـه ، بی بهانـه هی شوم دلتنگ تـو
تـوی چشمـانِ نجیبت یک مـهِ زیبـا شوم

#امیربیصدا