راه شب

تا نگاهم می کنی هنگام رفتن می شود
حرفها مانده به دل، کی وقت گفتن می شود؟

لحظه ی بوسیدنت حرفم به لب ناگفته ماند
با خودم گفتم که عشقت قسمت من می شود؟

در دل دریایی ات داری صدفها بی شمار
غرق مروارید، شبهای تو روشن می شود

بر سر راهت هزاران خسته دل در انتظار
بس که خوبی هرکسی مشتاق دیدن می شود

گرچه می دانند پایانش فقط پژمردن است
عشق پاییزی نصیب باغ و گلشن می شود

هرکسی که عاشقت شد خیره در آیینه ها
مثل من آن وقت او هم بهترین زن می شود