راه شب

ﺷﻌﻠﻪ ی ﻋﺸﻖِ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﻋﻤﻖِ ﻗﻔﺴﻢ
نیستی ﭘﻴﺸﻢ ﻭ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻧﻔﺴﻢ

ﺑِﮕﺬﺭ مثلِ نسیمی ﮐﻪ در ﺍﻳﻦ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﺎ
ﻫﻮﺱِ ﺭﻭی ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻡ، ﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻫﻞِ ﻫﻮﺳﻢ

ﮔﺮ ﺑﻪ ﻋﻤﺮی ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ ﻟﺐِ ﻣﻦ بر لبِ تو
ﻧﺸﻮﺩ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺬﺕ ﺑﻮﺳﻪ ﺑَﺴﻢ

ﺁﻥ ﺯﻣﺎنۍﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩی ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﺟﺪﺍ
ﺑﺮﮒِ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻓﺘـﺎﺩﻩ ی ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫَﺮﺳﻢ

ﺩﺭﺩﻫـﺎ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺩﺍﺋﻢ ﻫﻤـﻪ ی ﺛﺎﻧﻴـﻪ ﻫﺎ
ﺁﺭﺯﻭ می ﮐﻨـﻢ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺑـﻪ ﻭﺻـﺎﻟﺖ ﺑﺮﺳﻢ

ﻏﻢِ سی ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻤﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﺑﻮﺩی ﻣﻦ
ﺑـﻮﺗـﻪٔ ﺧﺸﮑﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺩشتِ ﮐﻮﻳﺮِ ﻃﺒﺴﻢ

لحظه ای، ای گُلِ من ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺭﺍ ﮐﻢ ﺑﻨﻤﺎ
ﻏﻴﺮِ ﺗﻮ ﮐَﺲ ﻧﺸﻮﺩ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺍی ﺟﺎیِ ﮐَﺴﻢ

ﻓﺮﺻﺖِ ﺯﻧﺪگی ﻭ ﻟﺤﻈﻪٔ ﺁﻏﺎﺯِ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍی ﻋﺴﻞ ﮔﺮ ﺑﮕﺬﺍﺭۍﺗﻮ ﻧﻔﺲ ﺩﺭ نفسم