راه شب

برایت شعر می گویم ؛ نگاهت را غزل کردم
بجای جوهر خشک قلم قدری عسل کردم

اگر باشی تمام من شود جغرافیای تو
ریاضی ی غزل را با قوانین تو حل کردم

تو را می خواهم اما نه برای عمر این دنیا
برای بودن با تو جدل ها با اجل کردم

من از آرایه ی چشمت ، به هر سبکی غزل گفتم
که توصیف نگاهت در رجزها و رمل کردم

تو را تاریخ خود کردم که بنویسم فقط از تو
تو را تا محشر دنیا روایت از ازل کردم

تمام شاعران شهرم از عشق تو می گویند
من این توصیف بیتا را برایت ماحصل کردم

نگاهت شهوتی دارد که رخوت بر دل اندازد
هوای بیت هفتم را کمی هم مبتذل کردم

قلم از قهوه ی قاجاری ی چشم تو در بند و
تو فرمان غزل دادی ، من شاعر عمل کردم

سفر کردم بسویت از خیابان خیالاتت
شبی که با خیالت بوسه ای ردو بدل کردم