راه شب

این عشق کجا بود که چشمت خبرش کرد
تسلیم که بودیم، فقط سخت‌ترش کرد

در چشم من و موی تُ یک آن گره افتاد
پیچیدگی موی تُ پیچیده‌ترش کرد

از تجربه‌ها درس گرفتیم ولی عشق
با ارتش زیبایی تُ بی ثمرش کرد

قانع به کمی از تُ فقط بود وجودم
آرامش آغوش تُ اشغالگرش کرد

تنهایی اگر دغدغه نوع بشر بود
با عشق در آمیخت و حزن‌البشرش کرد

یک عمر هزاران نفر از عشق نوشتند
اشک آمد و توضیح مرا مختصرش کرد

مشغول به زیبایی چشمان تُ بودیم
این عشق کجا بود که چشمت خبرش کرد