راه شب

قاصدک گریه مکن ، بر دل دیوانه ی ما ...
مصلحت نیست چنین حال ، به ویرانه ی ما ،

ساقی ما نه چنانست که می پنداری ..
جرعه ای عشق کفاف است به پیمانه ی ما ،

قاصدک گو به سفر کردہ که از دوری او ..
جام تلخست مرا ، محرم میخانه ی ما ،

روزگاریست که از دوری او میسوزیم ...
چکنم نامه بری نیست به پروانه ی ما ،

قاصدک گو قدمی رنجه نماید به ثواب ..
تا منّور شود افاقِ .. سیه خانه ی ما ،

دردلم نیست به جز عشق تو وُ سودایی ،
چہ ثمر است به جز عشق ، به کاشانه ی ما ،

قاصدک گو که خیالت همه شب مونس ماست ،
از غم توست .. همه، نعرہ ی مستانه ی ما ،

همه سودای تو دارم به تو می اندیشم ،
جز رخت نیست دراین خانه و بتخانه ی ما ،

به که گویم چکنم ؟ نیست مرا همدم غیر ..
غم هجران تواست ...وُ ، دل دیوانه ی ما