راه شب

یک قدم سویم بیایی، سوی تو پر می‌کِشم
طرح پروازم به سویت را کبوتر می‌کشم

باز دل دل می‌کنی تا تشنه‌ی عشقت کنی
من شراب عشق را با جام تو سر می‌کشم

نقش لبخند تو در چشمان من جامانده است
صورت ماه تو را از ماه بهتر می‌کشم

کوهی از دردم بگویی دوستم داری عزیز
من به صدبار انعکاسش را مکرر می‌کشم

اندکی از درد دوری اندکی از درد عشق
از تو و دنیای بی مهری برابر می‌کشم

صبح با یادت چه بی‌تابم شبم بی‌تاب تر
روز تا شب بارِ غم‌هایم چه محشر می‌کشم