راه شب

یاد لبهایت مرا مست از شرابم می‌کند
دوری از چشمان تو از غصه آبم می‌کند

من برای دیدنت بی‌تاب و بی‌تابم، ولی
فکر دیدارت مرا از شوق خوابم می‌کند

قلب من جای تپش اسم تو را می‌آورد
هر که می‌بیند مرا با سر جوابم می‌کند!

عاقلی بودم عزیز، عشقت مرا دیوانه کرد
هر که می‌بیند مرا، عاشق خطابم می‌کند

شاعر چشمت شدم، دنیا برایم شد غزل
واژگان چشم تو شاعر حسابم می‌کند