راه شب

من دوستت دارم، چو ابری آسمانش را...
ابری که پس داده به سختی امتحانش را

یاد توام، مانند سربازی که بعد از جنگ
دارد هنوزم خاطرات پادگانش را

دلشوره ات را می کشم هر روز در آغوش
مثل درختی برگ های نیمه جانش را

آنگونه می خواهم تو را که تخت جمشیدم
رویای برگشتن به عصر باستانش را..‌.،

آنگونه که زاینده رودم با لبانی خشک
در سینه دارد آتش" نصف جهان"ش را

چشمان تو دریا و با عطر نفس هایت
بالا کشیده زورق من بادبانش را

با بیت بیت هر نگاهش حرف ها دارد
آن شاعری که بغض می دوزد دهانش را

من دوستت دارم، کنارت مرگ هم زیباست!
لطفاً خودت هم پیش بینی کن زمانش را.

#محمد_علی_نیکومنش