راه شب

از گونه هایت چیده ام تک دانه ها را
آماده کردم بهترین عصرانه ها را

می رقصی و پر می دهی تا بام خانه
از دامن گلدار خود، پروانه ها را

در چشم خود صد مزرعه خشخاش داری
تعطیل کردی صنف داروخانه ها را!

با چشم های موشک اندازت به قلبم
در جنگ دادی ارتقا سامانه ها را!

هی دست در گیسوی تو بردند و دیدیم :
دعوای بین بادها و شانه ها را!

جز تو که مرز کشورم را باز کردی
ویزا ندادم لحظه ای بیگانه ها را

دار و ندارم رایگان تقدیم، خاتون!
خالی کن از بازار، رنج چانه ها را

دستان من؛ پایان راه است ای مسافر!
دیگر رها کن باقی پایانه ها را.

#محمد_علی_نیکومنش