راه شب

خوبرویان دلبری بی چشم و بی ابرو کنند
بس که طنازند و دلها را فقط جادو کنند
با تبسم های شیرین عقل و هوش از سر برند
کار صدها پهلوان را بی بر و بازو کنند
در لطافت طعنه بر گلها زنند و با نسیم
همنشین گردند و نجوا با گل شبو کنند
رلف تاب افتاده با بر شانه ها ریزند شاد
خنده بر لب دلبری با آدم اخمو کنند
سنت عاشق کشی در عشوه های نازشان
همچنان غارت گری ها با خم گیسو کنند
ماه اگر در روشنی محبوب خاص و عام شد
دلنوازان جلوه ها در گوشه ی پستو کنند
وای از آن وقتی که لب را می گزند از شیطنت
با نگاهی سر خوشانه دست خود را رو کنند
هر چه از لطف است و زیبایی به یغما می برند
چون بپرسی منکرند و هر زمان کوکو کنند
با عبارتهای شیرین شعله بر جانها کشند
این پری رویان چرا کلک مرا بد گو کنند !!!