راه شب

مثل باغی سبز در یک روز بارانی قشنگی
مثل دریایی چه آرام و چه توفانی قشنگی

روسری را طرح لبنانی ببندی یا نبندی،
زلف بر صورت بیفشانی، نیفشانی قشنگی

خنده‌های زیر لب، یا آن نگاه زیر چشمی،
شاید اصلاً با همین حرکات پنهانی قشنگی

تا که نزدیکت می‌آیم در همان حال مشوّش
ـ که میان رفتن و ماندن پریشانی ـ قشنگی

می‌نشینی دامن گلدار را می‌گسترانی
مثل نقش شمسه روی فرش کرمانی قشنگی

نه، ... فرشته نیستی، می‌سوزد آدم از نگاهت
آری آتش پاره‌ای؛ با اینکه شیطانی، قشنگی

سرنوشت ما نمی‌دانم چه خواهد شد؟ ولی تُ ،
مثل حس ناتمام بیت پایانی قشنگی!