راه شب

با "تارِ" تُ پیوسته شده "پودِ" غزل‌ها
"چشمانِ" تُ شد مَطلعِ ابیات وُ مثَل‌ها

می‌ریزد اگر مصرعی از عشق بخوانی..
از کنجِ دهانت شِکر وُ شهد وُ عسل‌ها

"هندوی لبت" یک شبه تردید ندارم
-بُردَست دل از "دِهلی" وُ هم "تاج‌محل‌ها"!

ویران شود از "لرزه‌ی لبخند" تُ قلبم
-چون خِطّه‌ی واقع شده بر خَطّ گُسل‌ها

مطلوبِ منی! خوب منی! کار ندارم..
با هر کُنِش وُ واکنش وُ عکس‌ُالعمل‌ها

سهمم بشوی کاش که دیگر "دلِ سرکش"..
سازِش نکند یک ذَرِه با "حدّاَقَل‌ها"!!