راه شب

شب که از راه می رسد
خیالِ داشتنت عمیق و وسوسه انگیز می‌شود.

در آن حال...
با چشمانی خواب آلود

و ذهنی پر از تو...
به بهانه ی دیدنت در خواب،

حوالی خیالِ تو بخواب می روم.
و چه شب ها که تو مهمانِ خوابم شده ای

و تمامِ طولِ شب بوسه به بوسه،
بر لبانت شعر می شوم.

پرسه در خیالِ تو،
سهمِ هر شبِ من است.

تداعی عشق زیباست، حتی در خواب
و شب ناجی آدم های عاشق است.

اما خواب که آرامشِ آغوشِ تو را ندارد.
باشد، روزی که چشم بگشایم،
و تو را در کنارِ خود ببینم.

پگاه احمدی