راه شب

یک عمرچو مجنون به سرِ کوی توباشم
پیوسته به دنبال مَهِ روی تو باشم

ای کاش که این بخت شود طالع و آخر
مقبول دل و دیدہ ی جادوی تو باشم

چون آهوی وحشی شدہ ام رام نگاهت
تا دلبر طناز پری روی تو باشم

صدبار ز عشقت بکنم توبه اگر، باز
تا جان به تنم هست ثناگوی تو باشم

ای کاش بیایی، بشود خانه ام آباد
تقدیر قشنگی ست که پهلوی تو باشم

دیوانه و مستم من از آن فتنه ی چشمت
تا صبح قیامت که غزل گوی تو باشم

شیرین من از دیدہ تو پنهان بشوی گر
فرهادصفت من به تکاپوی تو باشم

من زادہ شدم تا که بہ دورِ تو بگردم
تو قبله ی عشقیّ ،وَ به دل سوی تو باشم...